Vraag & Antwoord

Syrië en de jihad
24 maart 2013

Vraag:

Wat vindt u van het vertrek van sommige jongeren naar Syrië om actief mee te vechten tegen het regime van Bashar?

Antwoord:

De gebeurtenissen van de laatste tijd in het Midden-Oosten kunnen geschaard worden onder de noemer van wat de moslimgeleerden als “an-Nawaazil” aanmerken. Oftewel, zaken die zich voor het eerst voordoen en vragen om een religieus oordeel. Belangrijk is dat de mensen van kennis zich hierover uitlaten en niet zomaar iemand. Als iemand dan verkeerd handelt met betrekking tot deze zaken, dan is het belangrijk dat de geleerden hem duidelijk maken dat hij fout bezig is. Zij moeten hem zien te overtuigen van zijn ongelijk en terugbrengen naar het rechte pad.

De laatste tijd worden wij overstelpt met allerlei oproepen tot jihad, maar het is belangrijk dat deze term op de juiste manier wordt gebruikt. Het is belangrijk om een scheidingslijn aan te brengen tussen de echte jihad en de verboden vorm van strijden. De jongeren moeten eerst begrijpen dat er verschillende vormen van jihad bestaan. De grote geleerde Ibn ul-Qayyim heeft ze opgesomd. De eerste categorie daarvan is de jihad ten opzichte van jezelf.

Het fanatisme van de jongeren dat nog eens aangesterkt wordt door allerlei oproepen van onbekende mensen via het internet, filmpjes en liederen, drijven hen tot rigoureuze en roekeloze besluiten. Zij laten de geleerden links liggen en kiezen voor het volgen van hun eigen meningen. Zij maken zich hierdoor schuldig aan meerdere religieuze overtredingen. Eén van deze overtredingen is het liegen tegen hun eigen ouders. Zij vertellen hun vaak dat zij op reis gaan, en houden de waarheid achter. De ouders moeten later via andere wegen vernemen dat het kind ergens is gaan strijden of zelfs dood is gegaan. Hier is eerder sprake van ongehoorzaamheid ten opzichte van de ouders dan van jihad. Iedereen weet dat bij het nemen van dit soort besluiten de toestemming van de ouders nodig is, zoals het ook nodig is om eerst de geleerden hierover te vragen.

Ook weten wij dat de overgrote meerderheid van de geleerden in de moslimwereld het niet toestaat voor een persoon om te gaan strijden zonder de toestemming van de Waliy ul-Amr (de politieke moslimleider) of de aangewezen religieuze instanties voor het uitvaardigen van islamitische decreten. En wat wij hebben vernomen van de erkende geleerden is dat het Syrische volk, dat te lijden heeft onder een tiranniek regime, geholpen dient te worden met alle mogelijke hulpmiddelen, maar niet met mankrachten ter ondersteuning van de jihad. Zij hebben namelijk gezegd dat de jihad alleen verplicht is gesteld voor het eigen Syrische volk.

Ook horen wij nergens dat het Syrische volk vraagt om extra mankrachten. Zij hebben genoeg strijders. Waar zij om vragen, zoals bekend is gemaakt via de media, is dat de internationale gemeenschap hun voldoende wapens geeft om zichzelf te kunnen verdedigen.

Wij adviseren de jongeren om niet haastig te zijn en zich niet te laten misleiden door een aantal internetsites. Zij dienen wat dit soort zaken betreft terug te keren naar de moslimgeleerden van hun land. Het doen van uitspraken over dit soort grote zaken wordt niet toevertrouwd aan één of twee personen, maar aan de welbekende comités van grote geleerden. En de moslimgeleerden in Europa over het algemeen, en in Nederland in het bijzonder, moeten hun visie hierover geven en een gezamenlijke decreet uitvaardigen. Dit ter voorkoming van chaos en wanorde. Wij moeten begrijpen dat niet alles wat als jihad wordt aangemerkt, daadwerkelijk ook jihad is. Er wordt heel vaak misbruik gemaakt van dit soort religieuze termen.

Veel van de jongeren vandaag de dag kunnen zich niet vinden in de definitie die de Islam heeft gegeven aan de term ‘jihad’ en de voorwaarden die daaraan zijn gesteld. Zij besluiten daarom om een eigen invulling hieraan te geven. Zij bedenken allerlei valse interpretaties en rukken de religieuze teksten uit hun context om hun eigen zin door te zetten. Het gedrag van dit soort jongeren wordt dan ook door de moslimgeleerden ten strengste afgekeurd en aangemerkt als dwaling en onjuist. Met als gevolg dat deze ontspoorde jongeren vaak de moslimgeleerden wegschrijven als handlangers van de regering, knechten, angsthazen, lafaards enz. Allah behoede!

Iedereen moet begrijpen dat de jihad een verantwoordelijkheid is van Woelaat ul-Oemoer (politieke moslimleiders). Zij zijn degenen die bepalen wanneer het tijd is voor de jihad en wanneer het tijd is voor vrede. Dit was ook het geval in de tijd van de Profeet (vrede zij met hem) en de rechtgeleide kaliefen.

Dit is het standpunt van de Islam. Wie hiervan afwijkt is iemand die zijn valse begeerte boven de Islam plaatst. Daarom wordt dit onderwerp, wat oorspronkelijk deel uitmaakt van de Islamitische jurisprudentie, vaak geschaard onder al-cAqiedah (geloofsleer). Simpelweg omdat het een kenmerk is geworden waarmee onderscheid wordt gemaakt tussen de mensen die recht geleid zijn en de mensen die afgedwaald zijn.

Als er nog mensen zijn die met vragen, twijfels of onduidelijkheden rondlopen over dit onderwerp, dan wil ik hen bij deze namens stichting as-Soennah en mezelf uitnodigen om met ons aan tafel te gaan zitten om hierover verder te discussiëren in de hoop dat zij bij ons een bevredigend antwoord kunnen vinden. En ik richt mij hierbij voornamelijk op de jongeren die met dit soort foute gedachten te maken krijgen.

Ook wil ik iedereen die in staat is iets te betekenen voor de Syrische vluchtelingen op het gebied van humanitaire hulp, vragen om dit niet achterwege te laten. Bij deze dan ook mijn dringende verzoek aan de humanitaire organisaties om te voorzien in de behoefte van deze mensen op het gebied van opvang, voedsel, schoon water, kleding, medicijnen en alles wat hun lijden, verdriet en pijn een beetje kan verzachten.

En tot slot wil ik het woord richten tot de ouders en hun vragen om bewust te zijn van de verantwoordelijkheid die zij hebben ten opzichte van hun kinderen. Zij moeten deze kinderen in de gaten houden, naar hun omstandigheden vragen en daarin adviseren, aansporen tot het aannemen van goede vrienden en het vergezellen van mensen van kennis zodat zij niet het slachtoffer worden van dit soort afgedwaalde figuren en groeperingen.

Sheikh dr. Rachid Nafi

(Gepromoveerd op het onderwerp ‘Jihad’)

23 maart 2013


Doorsturen

|


Print

|

23180 keer gelezen

|