Nieuws

“Berichtgeving aanslag Londen laat dubbele moraal zien”
19 juni 2017

Een interessante column van Halil Karaaslan naar aanleiding van de dubbele maatstaf in de berichtgeving over de terroristische aanslag op moskeebezoekers in Londen.

“Wederom is er in Engeland een aanslag gepleegd, ditmaal bij een moskee in Finsbury Park. Het duurde even, maar de NOS heeft het woord ‘aanrijding’ inmiddels veranderd in ‘aanslag’. Het woord terrorisme wordt vooralsnog vermeden.

Wanneer we dit soort mediaberichten analyseren, begrijpen we waar het in de klassen moeilijk wordt. De dubbele moraal of, volgens anderen, het ‘gevoel’ van de dubbele moraal.

In de communicatie gaat het vaak mis, omdat de docent en de leerling op verschillende niveaus communiceren met elkaar. Het argument van de docent is vaak rationeel en dat van de leerling emotioneel. Waar sommigen begrip hebben voor het gevoel van leerlingen over dit soort kwesties, vinden anderen dat leerlingen het niet begrijpen of in een slachtofferrol vervallen. Kun je met rationele argumenten antwoord geven op emotionele frustraties? Mijn antwoord is nee.

Laten we voor het gemak het artikel van de NOS analyseren vanuit een leerlingperspectief:

In eerste instantie werd gesproken over een aanrijding, geen aanslag. Terwijl bij soortgelijke incidenten (waarbij de dader vermoedelijk moslim is) direct berichten verschijnen over terrorisme in plaats van een aanrijding of moord.

Over de dader is weinig bekend. Er worden geen tot weinig karakteristieke kenmerken gedeeld waardoor je de dader kunt ‘framen’ tot een groep. Denk aan termen als: blank, christelijk, Brits.

De dader wordt in het ziekenhuis onderzocht. Daar wordt onder andere gekeken naar zijn mentale gesteldheid. Conclusie: De dader is wellicht mentaal niet in orde, moslimextremisten blijkbaar wel?

Moslimextremisten schreeuwen ‘allahoe akbar’, wat het tot ‘islamitische terreur’ maakt. In een item van de Daily Mail UK is te lezen dat de dader van de aanslag bij Finsbury Park geroepen zou hebben: ‘I’m going to kill all muslims’. Kortom: De één schreeuwt: ‘God is almachtig’ en de ander schreeuwt: ‘Ik ga alle moslims vermoorden’. De één is een moslimterrorist, de ander is vooralsnog (in onze berichtgeving) een éénling van wie de mentale gesteldheid moet worden onderzocht.

In dit geval wordt niemand gevraagd afstand te nemen van dit soort aanslagen. In andere gevallen moeten moslims dat wel.

In de klas deze punten bestrijden met feiten of rationele argumenten, werkt niet. Jongeren voelen zich benadeeld en dit staat los van het feit of ze dat ook echt zijn. Zodra dat gevoel leeft, ís het echt en moeten we het als zodanig behandelen.

Soms is lesgeven vooral luisteren, je publiek begrijpen en van daaruit bouwen aan de weerbaarheid van onze jongeren. Als we deze punten in de klas niet bespreken, ben ik bang dat de polarisatie steeds sterker wordt, bepaalde groepen zich minder gehoord zullen voelen en het gevoel van de dubbele maat wordt vergroot.

Disclaimer: Misschien dat de terminologie veranderd is als deze column wordt gepubliceerd. Bij het schrijven ervan was dit ‘de werkelijkheid’ in de Nederlandse media.”

Bron: Profielen.hr.nl

Team al-Yaqeen
19 juni 2017


Doorsturen

|


Print

|

411 keer gelezen

|