Artikelen

Je gebreken aangeven vóór het huwelijk
10 oktober 2017

De Foeqahaa’ verschillen van mening over de gebreken die men verplicht is om kenbaar te maken bij het aangaan van een huwelijk. De meerderheid onder hen houdt er de mening op na dat dit zich beperkt tot specifieke gebreken die een belemmering vormen tot huwelijksgenot. Voorbeelden hiervan zijn: krankzinnigheid, vitiligo en gebreken aan het geslachtsdeel.

De tweede uitspraak die hieromtrent is gedaan, is dat het gaat om elk gebrek dat ervoor zorgt dat een van beide partners afstandelijker wordt van de ander. Waardoor het doel achter het huwelijk, namelijk onderlinge genade en genegenheid, niet verwezenlijkt wordt. Dit soort gebreken zijn ook verplicht om te benoemen. Mocht één van beide partijen dit achterwege hebben gelaten, dan is het gegrond om het huwelijkscontract te ontbinden.

Ibn ul-Qayyim zegt hierover:

“De analogie gebiedt dat elk gebrek die ervoor zorgt dat een van beide huwelijkspartner op een afstand gaat staan van de ander waardoor het doel achter het huwelijk, namelijk onderlinge genade en genegenheid uitblijft, de mogelijkheid verschaft tot het ontbinden (van het huwelijkscontract).”

(Zaad ul-Maʿaad, boekdeel 5, blz. 166)

Dit is de meest correcte mening, maar is wel onderhevig aan drie richtlijnen:

  1. De betreffende ziekte is van invloed op het huwelijksleven en op het nakomen van de plichten richting de partner en kinderen.
  2. De huwelijkspartner heeft er een afkeer van door hiernaar te kijken of het te ruiken.
  3. Het betreft een daadwerkelijke en permanente ziekte en niet slechts een waanbeeld. Ook mag het niet gaan om een tijdelijke ziekte die na verloop van tijd of na het aangaan van het huwelijk zal verdwijnen.

Islamqa.com


Doorsturen

|


Print

|

1845 keer gelezen

|