Ze worden de laatste tijd bijna als misdadigers gezien: jongeren die niet ‘geloven’ in de zogenaamde islamisering. Laatst reageerde een volwassene ronduit verontwaardigd toen ik voorzichtig probeerde mee te delen niet al te veel soeps te zien in de doemtheorie van de PVV. "Het is wel jóúw toekomst hoor, die door die moslims over genomen gaat worden!"

Ook onder leeftijdsgenoten winnen politici als Wilders de laatste maanden enorm veel terrein. Wanneer het onderwerp “allochtonen” of, erger nog, “islam” wordt aangesneden zijn er vaak al enkele gespreksdeelnemers die onwillekeurig een spier vertrekken. En wanneer lang over de islam wordt doorgepraat, komt naar buiten dat leerlingen intern tóch wel wat hekelende en angstige gevoelens hebben richting moslims.

De fiets van een vriendin was bijvoorbeeld ooit gestolen door een Marokkaan en de plaatselijke Turkse bakker heeft eens een brood te veel gerekend aan een klasgenoot.

En, nu we het er toch over hadden: Die jongen met die scooter die laatst een brugger aanreed was ook al moslim. “En vast een Turk,” zo voegde een ietwat bijdehante jongen vrolijk toe.

De opmerking dat er ook genoeg Nederlanders en niet-moslims zijn die wel eens een brugger van de fiets hebben gestoten of een rekenfout hebben gemaakt, werd onmiddellijk weerlegd. “Aan die Nederlanders kunnen we niets doen, aan de moslims wel. Die kunnen we allemaal deporteren als ze zich niet gedragen,” vertelde iemand me bloedserieus. Bovendien: Volgens sommigen bracht de Islam naast overduidelijk ontzettend hoge criminaliteitscijfers nog veel meer ergs mee. Gedwongen huwelijken, vrouwenonderdrukking, homofobie, censuur, terrorisme, alles leek mijn klasgenoten importeerbaar én maar al te werkelijk.

“Het is niet dat ik ze haat… Ik ben alleen bang,” aldus een oprecht angstig kijkende vriendin.

Tja, waar ze de angst vandaan heeft is natuurlijk wel redelijk duidelijk. Wanneer je na het kijken van een speech van Wilders de tv uitzet en met kersverse angst naar buiten loopt, lijkt elke buurvrouw met een hoofddoekje en allochtoon ogende glazenwasser plots op de eerste beste zelfmoordterrorist of vrouwenhandelaar.

Maar bizar is het wel: Een jaar geleden had iemand als Wilders ons jongeren echt nog niet zoveel angst kunnen inpraten. Toen konden we nog smakelijk lachen om wat ‘die gast met dat rare haar’ weer door de Tweede Kamer had geroepen. Nu lijkt iedereen eerbiedig aantekeningen te maken bij het horen van de zoveelste haatzaaiende speech.

Waar moet het heen met, inderdaad, ónze toekomst? Zijn we niet bang voor de verkeerden? De enige angst die ik op dit moment voel, is die voor meneer Wilders en consorten. Want als ik moet kiezen tussen een gemengde cultuur of een gedwongen cultuur, heb ik de keuze snel gemaakt. Ik zie immers liever een samenleving waarin zowel hoofddoekjes als pumps bij de H&M verkrijgbaar zijn, dan waarin meisjes met hoofddoekjes überhaupt niet meer in de H&M mogen komen.

Trouw.nl
24 maart 2010